Προβολές:0 Συγγραφέας:Επεξεργαστής τοποθεσίας Χρόνος δημοσίευσης: 2018-04-19 Προέλευση:Ιστοσελίδα
Οι περισσότερες ποικιλίες μήλων είναι αυτοστειρωμένες και εξαρτώνται πλήρως από διασταυρούμενη επικονίαση από διαφορετική ποικιλία προκειμένου να καρποφορήσουν. Μόνο το δίχτυ μελισσών και οι μέλισσες μπορούν να βελτιώσουν την παραγωγή μήλων.
Αν και διάφορα έντομα μπορεί να είναι επικονιαστές, αλλά το κυριότερο είναι η μέλισσα. Ωστόσο, παρά τα πλεονεκτήματα της μέλισσας ως επικονιαστής πολλών φυτών, είναι σχετικά αναποτελεσματικός επικονιαστής των ανθέων της μηλιάς. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι η τάση των μελισσών να επισκέπτονται το άνθος της μηλιάς από το πλάι, «κλέβοντας» νέκταρ χωρίς να αγγίζουν τα αναπαραγωγικά όργανα του λουλουδιού – στήμονες και στίγμα.
Αντίθετα, μια μέλισσα που επισκέπτεται το λουλούδι από την κορυφή έρχεται σε επαφή με τα αναπαραγωγικά όργανα του λουλουδιού, με αποτέλεσμα την καλύτερη επικονίαση. Λόγω της χαμηλής απόδοσης επικονίασης, σχηματίζονται λίγοι σπόροι και συχνά ο καρπός που προκύπτει είναι πολύ μικρός για να έχει εμπορική αξία.
Αυξανόμενο μέγεθος αχλαδιών και αριθμός σπόρων
Πειράματα που έγιναν στη Γαλιλαία και στο Γκολάν τα τελευταία χρόνια έδειξαν για πρώτη φορά ότι η προσθήκη μελισσών σε οπωρώνες αχλαδιών βελτίωσε τη διασταυρούμενη επικονίαση, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό των σπόρων και στη συνέχεια το μέγεθος των καρπών.
Τα κύρια πλεονεκτήματα των μελισσών είναι ότι δραστηριοποιούνται σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος κάτω από 15° C και περιορισμένο χώρο σε πλαστικό πλέγμα, το οποίο είναι το κατώφλι για τις μέλισσες, η γρήγορη πτήση τους, που τους επιτρέπει να επισκέπτονται περισσότερα λουλούδια κάθε φορά, η υψηλή τους απόδοση ως επικονιαστές λόγω του μεγάλου σώματος τους που δεν τους επιτρέπει να είναι εργάτες και το περιορισμένο σύστημα επικοινωνίας τους. ανταγωνιστική άνθιση αλλού.
Αυξάνοντας το μέγεθος των μήλων και τον αριθμό των σπόρων
Ο στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να ελεγχθεί η υπόθεση ότι η προσθήκη μελισσών σε οπωρώνες μήλων μπορεί να βελτιώσει τη διασταυρούμενη επικονίαση, όχι μόνο λόγω της αθροιστικής επίδρασης από την προσθήκη επικονιαστών, ειδικά αυτών που είναι ενεργοί σε χαμηλότερες θερμοκρασίες περιβάλλοντος και δίχτυα, αλλά και λόγω μιας πιθανής συνεργιστικής επίδρασης στις μέλισσες.
Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα αύξανε τη δραστηριότητα και την αποτελεσματικότητα των μελισσών ως κορυφαίων εργατών επικονιαστών, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό των σπόρων και το μέγεθος των καρπών.
Φαίνεται ότι η προσθήκη αγριομελισσών όχι μόνο αύξησε τον αριθμό των εντόμων επικονίασης στον οπωρώνα που μπορούσαν να κάνουν διασταυρούμενη επικονίαση, συμπεριλαμβανομένων δυσμενών καιρικών συνθηκών και πλαστικού δίχτυ μελισσών, αλλά άλλαξε επίσης τη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής μελισσών, που οδήγησε σε βελτιωμένη διασταυρούμενη επικονίαση και αυξημένη αποτελεσματικότητα και στη συνέχεια περισσότερους σπόρους και μεγαλύτερους καρπούς.
